Aktualności
27.09.2011
JAK DOBRZE ZNASZ SŁYNNE OBRAZY?
Znajdź 11 szczegółów różniących reprodukcje.
Pietro Perugino, Wręczenie kluczy świętemu Piotrowi, 1482 r.
Rozwiązanie 3 października na naszym fanpagu na Facebooku.
Znajdź 13 szczegółów różniących reprodukcje.
Pablo Picasso Panny z Avignon 1907 r.
Rozwiązanie 29 września na naszym fanpagu na Facebooku.
23.07.2011
BARWY I ICH ZNACZENIE: NIEBIESKA
Niebieski, błękitny, lazurowy, turkusowy, jasno-, ciemnoniebieski, granatowy, marynarski, ultramaryna, błękit paryski, szafirowy, akwamaryna, chabrowy, kobalt.
Na określenie czegoś, co ma kolor niebieski jest wiele słów, niestety zwykle używamy kilku z nich, nie zdając sobie sprawy jak wiele istnieje, nie potrafimy też w myśli wyodrębnić różnic między poszczególnymi z nich. Oczywiście kolor kolorowi nierówny, za sprawą oświetlenia, użytych barwników, które każda firma produkująca farby strzeże jak oka w głowie lub po prostu różnic w budowie naszego mózgu i odbieranych bodźców.
Każda barwa posiada swoje ciepło: błękit jest zwykle zimy, ale granat już ciepły. Jest kolorem, który uspokaja i kojarzy się z przestrzenią (niebo) Początkowo barwnik niebieski uzyskiwano ze sproszkowanego kamienia lapis lazuli, który był niezwykle drogi. Malowano nim sklepienia prezbiteriów w kościołach, które miały symbolizować Niebieską Jerozolimę, która w Apokalipsie Św. Jana zstępuje na ziemię i zbawia ludzi. Kojarzony także z Maryją, której szaty malowano tym kolorem.
W dzisiejszym świecie niebieski symbolizuje spokój, podobnie jak biały czystość, higienę, świeżość. Pomimo tego, że w naszym kraju nie spotkamy błękitnych jezior czy mórz, to wiemy, że woda jest niebieska, a dzieci tak ją malują. Butelki wody mineralnej mają jasnoniebieskie etykiety, które mówią nam, że woda jest czysta, zdrowa i świeża. U ilu z was w łazience przeważa błękit?
W sztuce pozaeuropejskiej spotykamy błękit na przykład w Maroku. Miasto Chefchaoen jest w całości pomalowane na niebiesko. Wiąże się to z tradycja religijną tamtego miejsca, a barwnik pozyskiwano z muszli zamieszkujących morze zwierząt.
Leonadro da Vinci był wielkim artystą, o którym zapewne wiecie wiele. Znacie też jego dzieła i wynalazki, ale czy mówią Wam coś pojęcia NON FINITO i COMPONIMENTO INCULTO ? Były to dwie zasady, którymi w swoich twórczych poczynaniach kierował się nasz Mistrz.
Pierwsza z nich - non finito oznacza niedopowiedzenie, tłumacząc dosłownie z j. włoskiego "nie skończone". Da Vinci zdawał sobie sprawę z tego, że jego ręka nigdy w pełni nie zrealizuje wizji kształtującej się w jego umyśle, bowiem żadna istota ludzka nie posiada tak doskonale ukształtowanego talentu rysunkowego. Ukończzenie obrazu stawało sie dla niego nie celem, lecz granicą, kresem procesu poznawczo-twórczego, który był tak ważny dla artysty i dlatego zasada non finito była koniecznością jego twórczości.
Componimento inculto natomiast, to zasada spotykana w sztuce renesansu, na której opierały się rysunki Leonarda. Są to sploty i krzyżujące się linie, a forma tworzy się jakby na oczach widza. Rysunek jest w wiecznym procesie powstawania, nigdy nie ukończony i nigdy ostateczny.
Jak widać, obie zasady łączą się ze sobą i możemy je zaobserwować zwłaszcza w rysunkach. Do twórczości Leonarda stosuje sie też termin sfumato.
Fragment szkicu Leonarda da Vinci, na którym widać ideę componimento inculto.
26.02.2011
Mikołaj Kopernik wielkim astronomem był i to nie ulega watpliwości, ale czy ktoś z Was zdawał sobie sprawę z tego ,że ma on w naszym kraju, a nawet za granicą aż tyle pomników?
.
rząd I: Toruń- Fryderyk Abraham Tieck, 1853r.
Kraków- Cyprian Godebski, 1899r.
Wrocław- Leon Podsiadły, 1974 r.
Frombork- Mieczysław Welter, 1973r
Rząd II: Chorzów- Jerzy Bandura, 1964
Warszawa- Bertel Thorvaldsen, 1822
Olsztyn
Rząd III: Piotrków Trybunalski, Grudziądz, Frankfurt nad Odrą, Chicago
Pomniki czy popiersia Kopernika spotkamy także w Łodzi, Lublinie, Bogocie, Brukseli, Meksyku, a nawet w Rzymie. Sprawdż także, co to jest pomnik i postument.
Wybierzcie dwa z nich i porównajcie ze sobą. Rezultaty wyślijście na kontakt@sztukanamaturze.pl, a najciekawsze analizy porównawcze opublikujemy na stronie i staną się przykładem dla pozostałych.Nie licz na innych i sam poćwicz!
15.01.2011
Dillydally with Dalí
Dillydally with Dalí to nazwa zajęć edukacyjnych dla dzieci, ale gdzie? W nowym Muzeum Salvadora Dali na Florydzie (il.1). Nowoczesny budynek, a w środku, na 20 000 metrach kwadratowych dziwy stworzone przez hiszpańskiego artystę. Musimy pamiętać jednak, że około 4000 dzieł artysty znajduje się w jego rodzinnym kraju, zgromadzonych przez Fundację Gala-Salvador Dalí, a około 1500 z nich prezentowanych jest w Dalí Theatre-Museum w Figueres (il.2).
Teatr-Muzeum Salvadora Dali to chyba największy surrealistyczny obiekt, który mieści się w budynku dawnego Teatru Miejskiego, zniszczonego pod koniec hiszpańskiej wojny domowej. Na jego ruinach, Dalí postanowili stworzyć swoje muzeum. Zbiór obejmuje najszerszy zakres prac Salvadora (1904-1989), począwszy od najwcześniejszych artystycznych doświadczeń, aż po prace z ostatnich lat jego życia.
Salvador Dali, Wielki Masturbator,1929r.
Bardzo ciekawą stronę wcześniej wspomnianej fundacji, na której znajdziemy odnośniki do 4 oddziałów muzeum Salvadora: Dalí Theatre-Museum, Dalí·Jewels w Figueres, House Salvador Dalí w Portlligat i Gala Dalí Castle w Púbol dodajemy do naszej linkowni. Na stronie między innymi jest katalog eksponatów.
10.01.2011
Muzeum Żydowskie w Berlinie i Daniel Libeskind
Urodzony w 1946 r w polskiej żydowskiej rodzinie architekt znany jest z indywidualnego i ekscentrycznego charakteru swoich projektów. Jednym z nich jest właśnie część Muzeum Żydowskiego w berlińskiej dzielnicy Friedrichstadt. Część, ponieważ jego dzieło jest jedynie skrzydłem dostawionym do barokowego budynku dawnego sądu. Jednocześnie jednak indywidualną bryłą i zwykle tylko ona jest kojarzona z instytucją muzeum, a przecież nie sposób się tam dostać bez zejścia do piwnicy głównego gmachu. Miłośnicy klasycznych i regularnych kształtów mogą odczuwać mały niepokój i dyskomfort po zetknięciu z bryłą budynku. Przypomina piorun, zygzak, niezbyt umiejętnie wpasowany w otaczającą go okolicę. Ale cóż… widocznie czasami tak musi być, gdy budynek pełni rolę także pomnika i naładowany jest znaczeniami symbolicznymi. Dzieło Libeskinda z zewnątrz wyłożone jest jasną cynkowo-tytanową blachą silnie odbijającą promienie słoneczne i poprzecinane oknami w postaci przenikających się błyskawic, prostokątów i nieregularnie rozrzuconych zygzakowatych linii oplatających wszystkie ściany bryły. Linie te stanowią wyimaginowaną trasę, łączącą miejsca, w których przed wojną mieszkali wybitni Żydzi i Niemcy, mieszkający w Berlinie. Mogą być też odwołaniem do zadrapań, bruzd i ran zadanych żydowskiej społeczności.
Wnętrze jest równie oryginalne, surowe i pełne zakamarków. Nawet osoby dobrze orientujące się w przestrzeni z pewnością nie jeden raz zabłądzą. Nasza podróż po tym muzeum jest niewiadomą i trudną tak jak trudny był los Żydów. Ściany są albo wysokie, przechodzące przez wszystkie kondygnacje lub niskie, a trakty tzw. Axes poprzeplatane ze sobą wznoszą się w górę i opadają. Nigdy nie wiadomo dokąd się dojdzie daną drogą. Owe Axis symbolizują trzy poziomy żydowskiej obecności w Berlinie. Axis of Continuity symbolizuje ciągłość berlińskiej historii i kończy się bardzo wysokimi schodami prowadzącymi nas na ostatnie piętro, gdzie zaczyna się ekspozycja. Axis of Exile czyli oś emigracji, prowadzi do Ogrodu Wypędzonych, a ciemna Axis of the Holocaust do Wieży Holokaustu.
Przez budynek przebiega wertykalnie pięć przestrzeni nazywanych Voids-pustki, wykonanych z surowego betonu, które nie są ani sztucznie oświetlane, klimatyzowane czy ogrzewane. Po prostu ciemne pomieszczenia, w których nic nie widać, symbolizujące brak Żydów w niemieckiej społeczności. Część z nich jest dostępna, inne można zobaczyć jedynie przez okienka. W jednej z nich znajduje się znana instalacja izraelskiego rzeźbiarza, Menashe Kadishmana pt. Shalechet, co oznacza opadłe, martwe liście. Składa się z ponad 10 tysięcy metalowych owalnych dysków z wyciętymi w nich krzyczącymi ustami i rozwartymi oczami, ułożonymi w kilku warstwach na podłodze. Jeśli chcemy tam wejść, a dobiegające z tego pomieszczenia tajemnicze a zarazem przerażające dźwięki same nas tam prowadzą, to jesteśmy zmuszeni do chodzenia po tych twarzach, które symbolizują Holokaust.
Na zewnątrz obiektu znajduje się Ogród Wypędzonych czyli 48 betonowych słupów pochylonych w jedną stronę o 12 stopni. Słupy wypełnione są ziemią z Izraela i w każdym rośnie drzewko oliwne symbolizujące nadzieję. Upamiętniają 1948 rok, w którym Izrael proklamował niepodległość. Pośrodku ustawiono jeszcze jeden słup symbolizujący Berlin, wypełniony ziemią z Jerozolimy.
Wizyta w muzeum nie zawsze wywołuje emocje, ale w tym przypadku Daniel Libeskind dzięki przeżyciom osobistym i swojej rodziny dobitnie ukazał w architekturze wszelkie lęki i dezorientację narodowości żydowskiej. Każdy, kto wejdzie do gmachu muzeum i choć trochę czasu tam spędzi wyjdzie odmieniony i bardziej wyczulony na los drugiego człowieka. Muzeum- pomnik dla konesera architektury i sztuki jest pozycją obowiązkową, dlatego, że dostarcza niesamowitych wrażeń zarówno estetycznych jak i duchowych.
04.01.2011
Legenda o Świętym Jerzym i Świętym Dionizym.
Święty Jerzy pochodził z angielskiej chrześcijańskiej rodziny. Pewnego dnia w miejscowości Silene smok zrobił gniazdo na źródle wody, a mieszkańcy chcieli go przepędzić ofiarowując mu każdego dnia owcę. Jak zabrakło owiec, kolejną ofiarą miała być dziewczyna. Drogą losowania wybrano księżniczkę. Lament króla przerwało jednak pojawienie się rycerza Jerzego. Stanął twarzą w twarz ze smokiem. Walczył włócznią i bronił się krzyżem, aż go pokonał. Dzięki niemu miasto przeszło z pogaństwa na chrześcijaństwo, a symbolem św. Jerzego stał się pokonany smok, najczęściej u jego stóp oraz włócznia. Jerzy był najchętniej przedstawiany na koniu.
Zdjęcie niemieckiej rzeźby z 1520 r. znajdziecie tutaj
Święty Dionizy był francuskim biskupem wysłanym przez papieża żeby głosić Ewangelię w Galii. Razem ze swoimi współtowarzyszami został poddany torturom, a na koniec ścięty na wzgórzu Montmartre w Paryżu w czasie prześladowań za cesarza Waleriana. Po całym zajściu zaniósł własną głowę na miejsce swojego pochówku. Właśnie dlatego jest ukazywany z głowa w rękach. Pochowany został za miastem, gdzie król ufundował opactwo i zbudowano kościół pod jego wezwaniem-współcześnie Bazylika Saint-Denis. Był pierwszym biskupem Paryża, patronem Francji i męczennikiem. Nazwa wzgórza Montmartre, na którym znajduje się bazylika Sacre Coeur oznacza górę męczenników.
Zdjęcie wapiennej rzeźby Świetego Dionizego z 1460/70 dłuta francuskiego artysty tutaj
03.01.2011
Archiwum Bauhausu
Nasza wizyta w Berlinie zaowocowała nowymi zdjęciami i wiadomościami na temat sztuki. Głównym celem było Archiwum Bauhausu i Bode Museum oraz Muzeum Żydowskie zaprojektowane przez Daniela Libeskinda pochodzącego z Łodzi.
Nazwa Bauhaus musiała każdemu miłośnikowi sztuki, a już na pewno architektury obić się o uszy. Szkołę założył Walter Gropius w Weimarze w 1919 r. Ze względów politycznych została później przeniesiona do Dessau, a następnie do Berlina. Nie zdajemy sobie sprawy z ilu przedmiotów pierwotnie zaprojektowanych przez uczniów i nauczycieli tej szkoły korzystamy każdego dnia. Jednym z ważniejszych założeń programowych Bauhausu była funkcjonalność zarówno przedmiotów codziennego użytku, jak i architektury. Bauhaus-archiv museum für gestaltung to stowarzyszenie non-profit, dzięki któremu możemy zobaczyć światowy design.
Link wędruje do naszej linkowni http://www.bauhaus.de/
Archiwum Bauhausu w Berlinie (realizacja projektu Waltera Gropiusa przez Alexandra Cvijanovicia i TAC) 1976–1979
Budynek Szkoły Bauhaus w Dessau-Roßlau1925–1926, proj. Walter Gropius
Lampka biurkowa Marianne Brandt i Hima Bredendieck oraz Wilhelma Wagenfelda
Marcel Breuer: Krzesło Wassilego (1925) i biurko.
Marianne Brandt, czajniczek do herbaty ze srebra, 1924
Lubisz sztukęnamaturze.pl - jesteś na bieżąco!